توافق هسته ای – موافقان و مخالفان چه می گویند؟

منتشرشده: 21 اوت 2015 در Uncategorized
برچسب‌ها:, , , , , , , ,

هفته گذشته نامه ای منتشر شد با امضای جمعی از ایرانیان در نقد توافق هسته ای بین ایران و غرب؛ این نامه و بحث های پیش و پس از آن در مورد توافق یا تحریم، بهانه این برنامه صفحه 2 آخر هفته در بی بی سی فارسی است که من به همراه آقای سلامتیان به عنوان موافقان توافق و دوست عزیزم نیما راشدان به همراه آقای مجید محمدی به عنوان مخالفان صحبت کردیم. به نظرم بحث خوبی هم بود و فارق از برچسب زدن و انگ هایی که این روزها برخی از میان دو طرف موافقان و مخالفان به همدیگر می زنند، هر چهار نفر دغدغه ها و استدلال های خودمان را بیان کردیم. به نظرم نکته پایانی که آقای سلامتیان مطرح کرده که حاضرست جانش را بدهد تا مخالف ش حق صحبت کردن داشته باشد و آرزوی اینکه ایران مان در آینده – و خیلی زود – اینگونه باشد نقطه پایان خوبی بود. به نظرم این حرف نیما راشدان هم که می گفت اکثریت باید اجازه بدهد اقلیت حرف خودش را بزند، حرف بسیار مهم و دغدغه مشروعی است که ما همواره به عنوان بی توجه بوده ایم.

بدیهی است که من البته با دیدگاه های نیما در خصوص درستی استدلال های اقلیت (هم در مورد بحث تحریم و هم در مورد بحث جمهوری اسلامی که مطرح کرد) موافق نیستم؛ اما ای کاش فرصتی بود که همه مان، تمام این بحث ها را در ایران انجام می دادیم و رو به روی هم و بدون اینکه همدیگر را متهم به «خیانت» کنیم بگوییم و بشنویم. این را که می گویم «خیانت» هم به این خاطر است که به نظر من فارغ از استدلالی که هر دو طرف می کنند، در اصل اینکه همه ایران را دوست داریم و منافع ملی کشورمان در اولویت است، هیچ یک بر دیگری برتری نداریم؛ واقعیت ش اینست که داخل و خارج هم ندارد. همه در نهایت مسافر یک قایق یا کشتی هستیم.

حرف من به صورت خلاصه این بود که این نامه و تلاش هایی که به منظور مخالف با توافق هسته ای و تحریم ایران (و یا تحریم برای رسیدن به آنچه که «توافق بهتر» نامیده می شود) دارای 2 ایراد اساسی است:

1- مقبولیت مردمی ندارد؛ این را نظرسنجی ها می گویند. استنادم به نظرسنجی های آی پر و نظرسنجی بود که به سفارش موسسه پایا از میان ایرانی-آمریکایی ها در آمریکا صورت گرفت

2- مشروعیت سیاسی ندارد، چون درخواست برای تحریم ایران توسط آمریکا به دلیل حقوق بشر در ذات خود دارای تناقض است. بغل دست ما کشور عربستان قرار دارد که حقوق بشر در آن بسیار بیشتر از ایران نقض می شود، و اتفاقا مهمترین متحد منطقه ای آمریکا در میان کشورهای مسلمان است.

Advertisements
دیدگاه‌ها
  1. جمال می‌گوید:

    من با نظراتت و همینطور آقای سلامتیان موافق نیستم آرش. ما تجارب زیادی در گذشته داریم و همونطور که نیما گفت دقیقا به همین خاطر هست که نمیشه چندان امیدوار بود. فکر نمی کنم در بلند مدت این توافق به نفع مردم ایران باشه. امیدوارم اشتباه کنم البته.

  2. صندلی نظری می‌گوید:

    بسیـــار عالی و زیبا بود. ممنون از مطالب خوبتان

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s