جدال کاخ سفید و کاپیتال هیل: پرتگاه مالی و کاهش خودکار هزینه های دولت (1)

منتشرشده: 25 فوریه 2013 در Uncategorized
برچسب‌ها:, , , , ,

دولت و کنگره آمریکا این روزها برای دومین بار پس از پیروزی دوباره اوباما، در مورد مسئله بودجه دولت فدرال که یکی از مهمترین چالش های اقتصادی و سیاسی دموکرات ها و جمهوری خواهان طی 80 سال اخیر (به خصوص از سال 1932 به بعد و همزمان با ریاست جمهوری فرانکلین روزولت FDR) بوده است به درگیری با یکدیگیر می پردازند. دفعه قبل، مسئله اصلی کلیت بودجه و بحث پرتگاه مالی Fiscal Cliff بود که من در ادامه این پست خیلی ساده توضیح می دهم یعنی چه. مسئله امروز اما در مورد Sequestration است به این معنی که مطابق قانون کمترل بودجه سال 2011 Budget Control Act، در یک فاصله زمانی 18 ماهه از تصویب این قانون، به صورت خودکار یک سری از هزینه های دولت در خصوص بودجه وزارت دفاع و برخی پروژه های داخلی به میزان 85 بیلیون دلار به صورت اتوماتیک کاسته خواهد شد،  که این کاهش البته به عنوان بخشی از برنامه کلی کاهش بودجه دولت فدرال به میزان 1 تریلیون دلار در یک دهه آینده از 1 مارس (یعنی 4 روز دیگر) اجرایی خواهد شد. بنابراین برای مواجه درست با این مشکل که هم کنگره و هم کاخ سفید در مورد اثرات زیانبار آن بر اقتصاد آمریکا هم نظر هستند توافقی صورت بگیرد. توافقی که دوباره بحث قدیمی چگونگی کاهش هزینه های دولت و افزایش درآمد آن را به بحث روز تبدیل می کند. این همان مسئله ای است که در جریان پرتگاه مالی، بحران اصلی میان کاخ سفید و کنگره (به خصوص مجلس نمایندگان با اکثریت جمهوری خواه) را به وجود آورده بود. اما وقتی می گوییم پرتگاه مالی، یعنی از چه چیزی صحبت می کنیم:

«کسری بودجه دولت» Dificit، در یک تعریف خیلی عملی ساده وقتی اتفاق می افتد که پولی که وارد خزانه دولت می شود، از پولی که از خزانه خارج می شود کمتر باشد. آمریکا الان به دلایل مختلف با این مشکل مواجه است و بیشتر از 16 تریلیون دلار بدهی دارد (ساعت شمار بدهی دولت). اما چرا؟

– اول از همه اینکه در سال 2011 به میزان 63% از درآمدهای دولت، درآمدهای تعهد شده بودند یعنی از قبل برای مواردی چون بیمه های درمانی سالخوردگان Medicare و افراد کم درآمد Medicaid، طرح بیمه خدمات همگانی سالخوردگان و از کارافتادگان، بازنشسته ها و … معروف به Social Security و همچنین میزان سود ناشی از بدهی های دولت اختصاص داده می شدند. به عبارت بهتر جدال سازمان های دولتی برای استفاده از بودجه تنها شامل 37% از کل بودجه دولت فدرال می شد.

– در سال 1960، سهم بیمه های خدمات درمانی Health Care از بودجه دولت فدرال تنها 10% بود. این رقم در سال 2012 به 25% رسیده است و پیش بینی می شود طی یک دهه آینده به 33% برسد.

– بودجه دفاعی آمریکا در سال 2012 چیزی برابر با 700 بیلیون دلار و بیشتر از کل بودجه دفاعی 17 کشور مهم جهان در صنایع نظامی (خریدار و تولیدکننده) از قبیل روسیه، چین، انگلستان، فرانسه، آلمان، ترکیه، برزیل، ژاپن، عربستان، امارات عربی متحده و … بوده است.

– بیشتر از 4 میلیون نفر به صورت مستقیم برای دولت کار می کنند و هزینه های زیادی را هم متوجه دولت می نمایند. اما اگر دولت تمام این افراد را اخراج هم بکند تنها می تواند 435 بیلیون دلار، رقمی کمتر از 1/3 کسری بودجه سالیانه را ذخیره نمایند.

– بر اساس گزارش اداره بودجه کنگره CBO در سال 1981، طبقه متوسط آمریکایی 19.2% از درآمد خودش را به عنوان مالیات پرداخت می کرد. بر اساس سسیاست های مالیاتی دولت در دهه 80 و پس از آن، این رقم برای یک خانواده متوسط آمریکایی الان به میزان 14.3% است. یعنی سهم هر آمریکایی طبقه متوسط در پرداخت هزینه های دولتی از سال 1981 به بعد کاهش یافته است.

خب، دولت چگونه می خواهد این کاهش هزینه ها را جبران کند؟ 1- از طریق افزایش مالیات طبقه ثروتمند و 2-قرض کردن پول به میزان 36 سنت به ازای هر دلار که اگر بهینه نباشد خودش هم می تواند به دلیل سود ناشی از آن، باعث افزایش هزینه دولت گردد.

جمهوری خواهان با این ایده مخالف هستند. آنها می گویند که اولن دولت نباید مالیات را افزایش دهد؛ به این دلیل که با افزایش مالیات، کارآفرینان، نیروی کار خود را به جای آمریکا در مکزیک و چین و تایوان جست و جو می کنند. پاسخ دموکرات ها این است که آنها در هر صورت این کار را می کنند، چون هزینه نیروی کار در آنجاها ارزان تر است. پس بهتر است که مالیات را افزایش دهیم و برای ایجاد نیروی کار در داخل آمریکا از سیاست های تشویقی استفاده نماییم. در عین حال جمهوری خواهان نسبت به کاهش هزینه های دولت بسیار حساس است. یعنی برخلاف دولت اوباما که قصد دارد از هزینه های دفاعی کم کند، جمهوری خواهان منتقدند که هزینه های خدمات عمومی و همچنین هزینه هایی که برای سلامت خانوارها و دستگاه های خبرپراکنی ملی توسط دولت پرداخت می شود باید کاهش پیدا کند (این ویدئو و گزارش را در انتقاد از میچ مک کانال، رئیس اقلیت جمهوری خواهان در سنا که توسط Plant Parenthood منتشر شده است ببینید. Plant Parenthood سازمانی است که خدمات همگانی بهداشتی برای خانواده ها به خصوص زمان و بچه ها ارائه می کند).

بر این اساس است که دعوای جدید جمهوری خواهان و دموکرات ها در مورد 85 بیلیون دلاری که به صورت خودکار از هزینه های دولت کسر می شود، کاخ سفید و کنگره را دوباره رو در روی خود قرار داده است. نظرات وزیر امورحمل و نقل که اتفاقن یک جمهوری خواه با اصلیت عربی است را اینجا بخوانید و انتقاد تند جان مک کین از او را هم از دست ندهید. مک کین می گوید که پیشنهاد این کاهش هزینه های 85 بیلیون دلاری مطابق گزارشی که باب وود وارد (یکی از دو روزنامه نگاری که پیگیری آنها در پرونده حادثه واترگیت در نهایت منجر به استعفای نیکسون، رئیس جمهور وقت آمریکا در سال 1974 شد) متوجه شخص اوباماست و اینکه جمهوری خواهان مورد انتقاد قرار می گیرند درست نیست. گزارش باب وود وارد را در واشنگتن پست بخوانید (این هم کتاب او تحت عنوان The Price of politics که به نظرم می تواند یکی از منابع مهم برای فهم روابط درونی میان کاخ سفید و کنگره آمریکا باشد). او در این مقاله سهم اصلی را به دولت اوباما، جک لو Jack Lew، رئیس وقت کارکنان کاخ سفید و وزیر پیشنهادی خزانه داری (وزارت او در کمیته مالی سنا تایید شد؛ اینجا) و همچنین  Rob Nabors، رئیس ارتباطات با کنگره در کاخ سفید می دهد. این مقاله نیویورک تایمز هم در همین مورد مرحله به مرحله موضوع را بیان می کند. این مقاله کارل رو را هم بخوانید که از دو منظر عملگرایانه و فلسفه سیاسی و همچنین اهمیت صنایع نظامی در امنیت ملی (که البته در کنگره مانند قبل قدرتمند نیستند) به این مشکل پرداخته است؛ این ویدئو را هم ببینید. این هم مجموعه ای از پاسخ های جمهوری خواهان.

سیاست کاخ سفید در مواجه با این کاهش هزینه های دولتی بسیار هوشمندانه و به نحوی بوده است که از منظر افکار عمومی مقصر اصلی، کنگره آمریکا نامیده می شود که امروز چندان محبوب هم نیست (بر اساس نظرسنجیPew Research Center Survey به میزان 45% کنگره و 32% اوباما را مقصر می دانند؛ گزارش پولتیکو). به هر حال کاهش هزینه، همیشه پیشنهاد جمهوری خواهان بوده است و هرچند در این مورد، این دولت اوباما بود که قانون کاهش خودکار هزینه ها را به منظور رسیدن به یک توافق بودجه ای با جمهوری خواهان در سال 2011 وارد قانون کرد، اما به دلیل اینکه مفهوم کلی کاهش هزینه با جمهوری خواهان گره خورده است؛ آنها مسئول این اتفاق شمرده می شوند. اتفاقی که در گزارش منتشر شده توسط کاخ سفید می تواند باعث عدم امکان استفاده از امکانات توسط 14 هزار دانش آموز در ایالت ویرجینیا، بسته شدن 398 پارک ملی در کل کشور، عدم امکان واکسینه کردن  4180 دانش آموز در ایالت جورجیا، کاهش 3320 نفری برای کمک های دولتی به دانش آموزان کم در آمد در ایالت اوهایو، کاهش 877 هزار دلاری کمک به ایالت نیومکزیکو در مراقب از منابع جنگلی و … شود. به همین دلیل هم هست که حتی فرمانداران جمهوری خواه از اعضای کنگره می خواهند برای حل این مشکل با کاخ سفید به توافق برسند (اینجا را هم بخوانید). هرچند درون جمهوری خواهان این دغدغه وجود ندارد که مبادا اوباما با برجسته کردن اثرات منفی کاهش خودکار هزینه، دوباره یک افزایش مالیاتی را به کنگره تحمیل کند. امری که باعث می شود «ران جانسون» Ron Johnson سناتور ایالت «ویسکانسین»، جان بنر John Boehner، رئیس مجلس نمایندگان را تهدید کند که هرگونه توافق او با دولت برای افزایش مالیات به بهای از دست دادن ریاست مجلس برای وی تمام خواهد شد (اینجا).

obama

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s