تا انتخابات یازدهم: عمامه سفید اما دیپلمات

منتشرشده: 26 ژانویه 2013 در Uncategorized
برچسب‌ها:, , ,

در قسمت های گذشته ضمن بررسی طیف های سیاسی معطوف به انتخابات، برخی کاندیداهای منتسب به اصول گرایان – فارغ از اینکه این انتساب تا چه حد نمایاست – از قبیل آقایان سعید جلیلی، کامران باقری لنکرانی، محمد باقر قالیباف، محسن رضایی، اسفندیار رحیم مشائی، ناطق نوری، حداد عادل و غلامحسین الهام و همچنین دو نفر از کاندیداهای اصلاح طلب، آقایان عارف و نجفی را بررسی کردم. همچنین به عنوان یک شیوه انتخاباتی از «تبلیغات در به در» گفتم و نرم افزار Campaign Cloud  را برای مدیریت یک ستاد انتخاباتی شرح دادم.

این هفته با مطرح شدن زمزمه هایی مبنی بر علاقه و احتمال نامزدی حس روحانی، مذاکره کننده ارشد هسته ای ایران و کسی که در تقریبن دو دهه اول انقلاب، بیشتر مسئولیت هایی مرتبط با نظامیان داشت، کاندیداتوری او را بررسی خواهم کرد.

اولين بار پيش از پايان رياست جمهوري محمد خاتمی در ميانه هاي سال ٨٣ بود كه نام رييس تيم مذاكره كننده هسته ای ايران به عنوان يكي از كانديداهای رياست جمهوری در نظام اسلامی مطرح شد. روزنامه شرق، تيتر و طرح صفحه اول خود را به همراه گزارشي به حسن روحاني و با عنوان شيخ ديپلمات اختصاص داد. گزارشي كه اين روزنامه اصلاح طلب را با طرح اين پرسش مواجه نمود كه آیا شرق، كانديداتوري حسن روحاني را كليد مي زند؟ و البته با وجود نزديكي تيم مديريتي روزنامه شرق به كارگزاران سازندگي و همچنين قرابت فكري حسن روحاني با اين تشكل بروكرات در ميان اصلاح طلبان و همچنين وابستگي هم شرق، هم كارگزاران و هم حسن روحاني به هاشمي رفسنجاني چندان بعيد هم به نظر نمی رسید. روزنامه شرق البته اين امر را تكذيب كرد و بعد هم كه هاشمي رفسنجاني تصميم گرفت براي انتخابات سال ٨٤، خودش به صحنه بيايد تمام اين اتفاقات فراموش شد. حسن روحاني اما منتظر ماند تا احمدي نژاد رئیس جمهور شود و مسئولیت او به عنوان رئیس تيم مذاكره كننده هسته اي ايران  كه به صورت سنتي با پست دبيري شوراي عالي امنيت ملي همراه است ابتدا در اختيار علي لاريجاني و سپس سعيد جليلي قرار گيرد و طرفه اینکه حالا اين هر سه، كاندیداهاي بالقوه رياست جمهوري در سال٩٢ هستند.

برای نخستین بار اين اعضاي حزب اعتدال و توسعه بودند – دو قلوي محافظه كار حزب كاگزاران كه هر دو به هاشمي وابسته اند – كه بحث كاندیداتوري حسن روحاني را مطرح كردند و به سراغ هاشمي رفسنجاني هم رفتند تا او را راضي به حمايت از شيخ ديپلمات نمايند. هاشمي البته به آنها گفته بود تنها كسي كه مي تواند از جريان هاي مخالف اصول گرايان رييس جمهور شود شخص خاتمي است و اگر مي توانند بايد رييس اصلاح طلبان را راضي به كانديداتوري نمايند. اما پس از آنكه تقريبن معلوم شده است خاتمي كانديداتوري را نمي پذيرد، حسن روحاني برنامه هاي انتخاباتي خود را آغاز و ضمن به دست آوردن حمايت هاشمي رفسنجاني، با رهبري عالي نظام هم ديدار كرده و آيت الله خامنه اي مخالفتي با كانديداتوري او نداشته است. هرچند نقل قولی از ايشان شده كه گفته است بگذاريد بيايد. او راي ندارد.

در انتخابات آمريكا كه بدست آوردن منابع مالي اهميت زيادي دارد، يكي از راه هاي تامين منابع مالي يك كانديدا، انتشار خاطرات خود است تا با فروش آن در تيراژ وسيع و خريداري توسط افرادي كه به طرق معمولي حمايت مالي آنها از كانديدا تابع شرايط سخت گيرانه اي است – اين امر قبل از سال ٢٠١٠ به خوبي مشهود بود. بعد از اين سال و تغييراتي كه در نحوه هزينه كمپين هاي انتخاباتي به وجود آمد شرايط فرق كرده است- بتواند بخشي از هزينه هاي كمپين خود را به خصوص در شروع رقابت هاي مقدماتي تامین نمايد. در ايران، علي لاريجاني در سال ٨٣ خاطرات خود را در روزنامه جام جم منتشر مي كرد و البته هدف آقاي لاريجاني بيشتر تبليغاتي و معرفي خود بود. در ميان كانديداهاي بالقوه رقابت هاي رياست جمهوري سال ٩٢، حسن روحاني اين كار را با انتشار خاطرات خود از مذاكرات هسته اي انجام داده است. هرچند هزينه هاي انتخاباتي در ايران تابع شرايط خاصي نيست اما حسن روحاني احتمالن از اين خاطرات مي تواند به عنوان بخشي از سوخت ماشين تبليغاتي خوداستفاده كند. هرچند معلوم نيست كه اين امر تا چه حد كارآمد باشد.

حسن روحاني به عنوان كانديداي رياست جمهوري، در دو متغير اصلي انتخاب هر رييس جمهور در ايران یعنی «مخالفت با الیگارشی حاکم بر ایران» و «اعتبار منبع» هيچ مزيت رقابتي برجسته اي ندارد يعني:

–          او با اليگارشي حاكم بر ايران زاويه مشخص ندارد يا لااقل تصور افكار عمومي از او اين نيست كه با ژست مخالفت مي تواند رييس جمهور تغيير باشد. متغيري كه هم خاتمي سال ٧٦ و هم احمدي نژاد در دور دوم سال ٨٤ دارا بودند. در عين حال نزديكي روحاني به هاشمي هم او را در موضع ضعف قرار مي دهد و اينكه الان نزديكان روحانی از موافقت هاشمي با كانديداتوري او مطرح مي كنند لزمن نقطه مثبت نيست. اين امر زماني مي تواند براي روحانی مثبت باشد كه در سطح نخبگان اصول گرا و به عنوان حل مشكل فعلي نظام و همگرايي هاشمي – خامنه اي به آن پرداخته شود كه از این منظر، ولايتي به مراتب نسبت به روحاني برتري دارد و طرفداران او هم به ابن امر دامن مي زنند

–          به عنوان متغير دوم، حسن روحاني داراي اعتبار منبع نيست. يعني دستگاه تبليغاتي مشخصي براي معرفي او بود به عنوان چهره اي قابل اعتماد، مردم دار و داراي پتانسيل بالقوه رييس جمهوري در طول سال هاي گذشته ساخته نشده است و رهبران افكار عمومي از قبيل دانشگاهيان، هنرمندان و … نيز به دليل عدم اعتماد به او اين نقش را بر عهده نخواهند گرفت.

و در نهايت به عنوان يك متغير کمکی، حسن روحاني در مسئله اصلي و عمومي انتخابات 92 که ناشی از بحران » كارآمدي دولتي» است به شدت برای اثبات خود با مشکل مواجه است. شيخ ديپلمات البته مي تواند از سابقه خود به عنوان كسي كه در سال ٨٣، مديريت مذاكره بحران هسته اي را بر عهده داشت استفاده كند و بگويد كه تمام مشكلات دوران احمدي نژاد و بحران كنوني ناشي از عدم توانايي دولت در حل و فصل موضوع هسته اي است، اما اين امر بیشتر از آنکه به نام حسن روحانی باشد، در دستگاه اداری دولت خاتمی قابل فهم می شود و فارغ از مديريت كلان اين موضوع توسط رهبري نظام، که دست روحانی را برای استفاده شخصی از آن می بنند، توانایی وی براي مانور روي اين موضروع هم خيلي بالا نيست؛ هرچند تنها روزنه انتخاباتی وی خواهد بود و اگر هم بخواهد وارد انتخابات شود، باید برنامه های تبلیغاتی اش را بر این اساس طراحی کند و خود را حلال مشکلات بنامد.

حسن روحانی، صفحه تبلیغاتی در فیس بوک ندارد و در سطح رسانه های مجازی، وبلاگ ها و … هم نامی از او دیده نمی شود. مهمترین دلیل این امر نخبه گرایانه بودنی روحانی و عدم امکان ارتباط با جوانان و دانشجویان است. امری که مثلن در اصول گرایان، قالیباف و جلیلی از آن برخوردار هستند. حجم وسیعی از وبلاگ های حامی این افراد، صفحه های مختلف فیس بوکی، ستادهای شهرستانی و … تنها از یک مجموعه جوانان پای کار بر می آید که حسن روحانی در جمع کردن این افراد فوق العاده ضعیف است. این هم در کمپین روحانی نقطه ضعف مهمی خواهد بود.

طی هفته های گذشته، ضمن بررسی کاندیداها، خبرهای مهم مربوط به انتخابات در هفته را هم به صورت تیتروار بررسی کردم. این روند طی هفته های آینده ادامه پیدا می کنند، در عین حال هر هفته در آخرین خبر با عنوان «پروپاگاندا»، یکی از موضوعات مطرح در مورد هر کاندیدا و چگونگی امکان استفاده تبلیغاتی از آن را هم بیان خواهم کرد. خبر آخر در مورد «صیانت از آرا» توسط محسن رضایی از همین جنس است.

محمدرضا باهنر: توپ، تانک، فشفشه، آقای هاشمی «دقت کن»

محمدرضا باهنر گفت که آقای هاشمی باید دقت کند تا با بحث انتخابات آزاد زمینه توطئه و فتنه را فراهم نکنند. چون ممکن این کلید واژه در آینده مسئله ساز شود.

حداد عادل، 5 ماه قبل از انتخابات: ما 60 درصدی هستیم

حداد عادل گفت که من و ولایتی به همراه قالیباف نظرسنجی ها را دیدیم و معلوم شد که 60% رای داریم. به همین دلیل هم گفتیم که ائتلاف کنیم. او در ادامه هم گفت که هر کس می خواهد وارد ائتلاف ما شود باید رای بالایی داشته باشد. حداد البته توضیح نداد که نظرسنجی را چه کسی و چه زمانی انجام داده و رای هر کدام از این سه نفر چقدر بوده است.

ولایتی با کابین، بی کابین

ولایتی گفت که نامزد نهایی ائتلاف 2+1 با معرفی کابینه، وارد انتخابات می شود. او اضافه کرد که با قالیباف و حداد تلاش دارند میان اصول گرایان وحدت ایجاد کنند؛ به همین دلیل تصمیم گرفتند یک نفر از بین خودشان انتخاب کنند.

محسن رضایی: منم بازی / آغوش آقا محسن برای همه باز است

یک عضو مجلس از احتمال پیوستن محسن رضایی به تیم انتخاباتی 2+1 شامل ولایتی، حداد و قالیباف خبر داد. هرچند یکی از مشاوران وی گفته که ایشان خودش «1» است. هرکس بیاید، آغوشش را به روی او باز می کند.

قالیبافی ها: فتوشاپه آقا، فتوشاپ

انتشار عکسی که در آن قالیباف به حداد عادل سلام نظامی می دهد با واکنش منفی طرفداران قالیباف به خصوص در وبلاگ ها و شبکه های اجتماعی مواجه شد. آنها می گویند که این کار دولتی هاست و خود عکس هم فتوشاپ است.

مهرعلی زاده دوباره آمد، این بار هم با «دولت رفاه»

محسن مهرعلی زاده که کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری 84 بود، قصد دارد برای سال 92 با شعار دولت رفاه وارد انتخاب شود. مهرعلی زاده در سال 84 هم با همین شعار نامزد بود.

پیشنهاد پروپاگاندایی: آقا محسن هم «صیانت از آرا» دارد

مشاور محسن رضایی گفت که او برای «صیانت از آرا» برنامه های ویژه ای دارد. «صیانت از آرا» به معنی تعیین مکانیزمی جهت جلوگیری از تقلب و حفاظت از آرای نوشته شده برای یک کاندیدا، یکی از بخش های ستاد میرحسین موسوی در سال 88 بود که توسط جناح راست به عنوان روغن چرخ دنده های بحث «تقلب» و «اسم رمز آشوب» نام برده می شد. محسن رضایی که در روزهای اول پس از انتخابات گفته بود از رای خود مانند ناموسش دفاع می کند، این روزها در برابر این سئوال قرار دارد که اگر مانند سال 88 باز هم به مشکل آرای خوانده نشده برخورد نمود، چه کار خواهد کرد. این پاسخ مشاور محسن رضایی در توضیح این بحث است. در عین حال مخالفان او می توانند از این امر به عنوان یک نقطه ضعف انتخاباتی او استفاده کنند و در کنار کناره گیری او از انتخابات سال 84، مجموعه این ها را به عنوان عدم ثبات رای در شخص محسن رضایی مطرح نمایند. در سال 88 هم محسن رضایی مدام می گفت که این بار تا آخر در صحنه است. تکرار این وعده ها معنی اش این است که او هم می داند در این موارد نقطه ضعف دارد. از این منظر، طرح مباحث اینچنینی، محسن رضایی را در موضغ ضعف و دفاعی قرار می دهد و ابتکار عمل را از او می گیرد.

این گزارش در ستون هفتگی ام در روز آن لاین منتشر شده است.

rohani

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s