روایت این روزهای انتخابات آمریکا: طوفان سندی و نظرسنجی های عجیب و غریب

منتشرشده: 1 نوامبر 2012 در Uncategorized
برچسب‌ها:, ,

طوفان سندی، اگر برای آمریکایی ها پر از ضرر و زیان بوده باشد، برای میت رامنی و شانس انتخاب دوباره او حتمن یک حادثه خیلی بد است. بگذارید به بخشی از پرسش و پاسخ جان کینگ، مجری سی ان ان با میت رامنی در یکی از مناظره های رقابت های مقدماتی جمهوری خواهان نگاهی بیندازیم. رامنی می گوید: هر چقدر وظایف دولت فدرال را ( در موارد مختلف مانند طوفان جاپلین در ایالت میسوری که به کشته شدن تقریبن 90 نفر منجر شد: ویدئو) به دولت های محلی واگذار کنیم، کار خوبی کرده ایم و از آن بهتر این است که این وظایف را بخش خصوصی انجام دهد». جان کینگ می پرسد: «حتی برای کمک به کاهش اثرات این بلایا؟» و پاسخ رامنی این است که ما اجازه نداریم بدهی های دولت را زیاد کنیم و آن را در بودجه سازمان هایی مانند FEMA سازمان مدیریت بحران آمریکا مصرف نماییم (متن و ویدئو). این گزارش را هم بخوانید که رامنی از پاسخ به سئوالی در مورد بوجه سازمان مرکزی مدیریت بحران پس از طوفان سندی و حادثه ای که برای نیویورک و نیوجرسی پیش آمد، طفره می رود (5 بار).

سی ان ان با همکاری فیس بوک سئوالی را مطرح کرد با این مضمون که آیا طوفان سندی، نظر شما را در مورد کاندیدای ریاست جمهوری تان تغییر داده است؟ تقریبن نیمی از پاسخ دهندگان (46.9%) گفته اند که تحت تاثیر مدیریت اوباما در نحوه مواجه با این بحران قرار گرفته اند (پیشنهاد کمپین اوباما برای کمک به حادثه دیدگان: انیجا). امری که حتی کریس کریستی فرماندار جمهوری خواه ایالت نیوجرسی که از طوفان آسیب شدیدی دیده است به آن اذعان کرد و چندین بار اوباما را مورد تحسین قرار داد و از اینکه رئیس جمهور به صورت مستقیم برای حل بحران با او در ارتباط تلفنی بود و همچنین شخصن به نیوجرسی آمد از اوباما سپاس گذاری نمود. او در پاسخ به این سئوال که نظر وی در مورد انتخابات چیست هم پاسخ داد به کمترین چیزی که فکر می کند بحث انتخابات است. چون دغدغه اصلی او فعلن وضعیت بحرانی نیوجرسی است (+). در عین حال دیروز، پنجشنبه، بلومبرگ شهردار مستقل نیویورک هم که تا پیش از این ترجیح داده بود نه از رامنی و نه از اوباما در انتخابات حمایت کند، گفت که طوفان نظرش را در مورد عدم حمایت از کاندیداها در انتخابات ریاست جمهوری تغییر داده و تصمیم گرفته است تا حمایت خودش را از اوباما اعلام کند (اینجا). از جمله مهمترین دلایل ترجیح اوباما بر رامنی توسط بلومبرگ، سیاست های دو کاندیدا در تاثیر بر شرایط آب و هوایی از طریق استفاده از انرژی های سازگار و عدم سازگار با محیط زیست است که اوباما – برخلاف رامنی – بیشتر از انرژی های سازگار با محیط زیست حمایت می کند. این امر را ال گور، دو دوره معاون بیل کلینتون که در انتخابات سال 2000، آرای اکترال را به جرج بوش باخت (ال گور هرچند تعداد رای بیشتری بدست آورد، آما به دلیل آرای الکترال کمتر شکست خورد. در مورد آرای الکترال در پست های آینده خواهم نوشت)، هم پس از طوفان سندی مطرح کرده بود. انرژی های سازگار با محیط زیست و دغدغه در مورد گرمای بیش از حد زمین و استفاده از گازهای گلخانه ای از جمله مواردی است که ال گور همیشه توجه خودش را متوجه آنها می کند (اینجا). این دو مقاله (+ و +) را هم در مورد طوفان سندی و اثر احتمالی آنها بر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بخوانید.

در مورد اثر مستقیم طوفان سندی بر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، هنوز نظرسنجی های مشخصی با در نظر گرفتن این متغیر ارائه نشده است. اما نظرسنجی هایی که در طی روزهای گذشته منتشر شده اند از کاهش آرای رو به رشد رامنی در انتخابات ریاست جمهوری حکایت می کنند. گالوپ گزارشی منتشر کرده است از مقبولیت اوباما – قبل از طوفان – که با 62% تقریبن مشابه مقبولیت (Favorable) او در سال 2008 است. این رقم برای رامنی 55% است (اینجا). در عین حال در گزارش دیگری از گالوپ، 54% آمریکایی ها گفته اند که اوباما ریاست جمهوری را خواهد برد و 34% اعتقاد دارند که رامنی برنده انتخابات 6 نوامبر است. این رقم البته به صورت سنتی به نفع رئیس جمهوری است که در قدرت قرار دارد. در سال 2004، 56% آمریکایی ها اعتقاد داشتند که جرج بوش رقابت ریاست جمهوری را از جان کری خواهد برد و در سال 1996 هم 69% آمریکایی ها فکر می کردند که بیل کلینتون رقیب جمهوری خواه خودش را شکست می دهد.

یک نظرسنجی هم فاکس نیوز منتشر کرده که در آن هر دو کاندیدا 46% آرای رای دهندگان احتمالی را دارا هستند. هرچند افراد مستقل با نسبت رای 46 به 39 رامنی را انتخاب کرده اند. این تفاوت البته از نظرسنجی قبلی فاکس نیوز که تفاوت آرای رامنی و اوباما در آن با 12 واحد اختلاف به نفع رامنی به بود به 7% کاهش پیدا کرده است. در نظرسنجی پولتیکو و دانشگاه جرج واشنگتن هم که در 8 اکتبر گزارش آن منتشر شد (+)تفاوت آرای رامنی و اوباما در میان مستقل ها 16 واحد به نفع رامنی بود. در گزارش 28 اکتبر این رقم به 10 واحد کاهش پیدا کرده است (اینجا). و بالاخره می رسیم به نظرسنجی مشترک نیویورک تایمز، سی بی اس نیوز و دانشگاه Quinnipiac که در آن، اوباما با 5 درصد اختلاف از رامنی در اوهایو جلوتر است (50 به 45)، در ویرجینیا این اختلاف 2% (49 به 47) و در فلوریدا 1% (48 به 47) به نفع اوباماست (اینجا). با اینحال مشکل این نظرسنجی در اینجاست که نمونه آماری آن برای دموکرات ها، جمهوری خواهان و مستقل ها، بر اساس Exit Poll سال 2008 گرفته شده است (Exit Poll به معنی نظرسنجی از افراد پس از رای دادن است تا پیش بینی شود در روز انتخابات چه کسی با احتمال بیشتر انتخابات را خواهد برد). در سال 2008 به دلیل استقبال بیشتر مردم نسبت به اوباما در مقایسه با کاندیدای جمهوری خواهان – جان مک کین – نتایج این نظرسنجی را با سوگیری به نفع اوباما مواجه می سازد. چون اتفاقن یکی از مشکلات کمپین اوباما در سال 2012 این است که به هر دلیل نتوانسته استقبالی را که در سال 2008 از اوباما شده بود، در سال 2012 هم تکرار کند (انتقاد نیل نیوهوس، سپرست گروه نظرسنجی رامنی از این نظرسنجی). البته در تایید این نظرسنجی می توان به نظرسنجی Public Policy هم استناد کرد که از برتری 5 درصدی اوباما در اوهایو می گوید اما مشکل Public Policy هم مانند نیویورک تایمز و سی بی اس نیوز این است که هر سه به دموکرات ها نزدیک هستند. در اینجا بنا ندارم که صحت علمی این نظرسنجی ها را زیر سئوال ببرم، اما در هر صورت یک مشخصه خیلی مهم در نظرسنجی ها، افزایش اقبال به کاندیدایی است که در نظرسنجی ها رای بالاتری دارد ( نوشته پیشینی ام در مورد نظرسنجی های انتخاباتی). یعنی طرفداران کاندیدایی که احتمال پیروزی او در یک ایالت بیشتر است زمانی که حس اکثریت پیدا کنند برای رای دادن به کاندیدا ترغیب می شوند و این به خصوص در اوهایو که می تواند کلید پیروزی اوباما در انتخابات امسال باشد بسیار حیاتی است. در اهمیت اوهایو می توان به این نکته اشاره کرد که هیچ رئیس جمهوری از حزبی جمهوری خواه نتوانسته است به ریاست جمهوری برسد، مگر اینکه اوهایو را برده باشد (آرای اوهایو از سال 1960 + بررسی وضعیت اوهایو در سال 2012). مطابق اکثر نظرسنجی ها، آرای اوباما در اوهایو از رامنی بیشتر است (اینجا را نگاه کنید) و یکی از دلایل آن هم، همانگونه که بارها نوشته ام، طرح نجات صنایع خودروسازی توسط اوباماست که از هر 8 شغل در این ایالت، 2 شغل به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به صنایع خودروسازی مربوط می شود (طرح همراه این پست با عنوان بن لادن مرد اما GM – به عنوان نماد صنایع خودروسازی آمریکا – زنده است، از جمله تبلیغات انتخاباتی اوباماست که موفقیت سیاست خارجی آمریکا در کشتن مهمترین دشمن آمریکا با موفقیت طرح نجات اقتصادی صنایع خودروسازی مقایسه می کند)

کمپین اوباما بعد از مناظره سوم، تمرکز تبلیغاتی خود را بر «صداقت» و نقش رئیس جمهوری که با مردم «صادق» است قرار داد (+) تا به نوعی، رامنی را متهم کند که در سیاست هایش ثبات اخلاقی ندارد. رامنی هم با تاکید بر رای دهندگان تصمیم نگرفته و مستقل ها سعی دارد مشکلات اقتصادی را مستقیمن متوجه اوباما سازد تا او را در موضع ضعف قرار دهد. در عین حال کمپین رامنی با تمرکز تبلیغاتی بر مناطقی که به صورت سنتی به جمهوری خواهان رای می دهند (به خصوص حومه شهرها) در تلاش برای افزایش نرخ مشارکت در این مناطق است. برای این منظور کمپین رامنی از برنامه تبلیغاتی عظیم خود جهت تبلیغات در به در Get Out the Vote استفاده می کند (نوشته پیشینی ام در مورد تبلیغات در به در). اگر به استراتژی های تبلیغاتی رامنی در اوهایو علاقه مند هستید، این گزارش خوب را بخوانید. اهمیت اوهایو به قدری زیاد است که اگر رامنی، این ایالت را ببازد، برای رئیس جمهور شدن به آرای تقریبن تمام Swing State ها (ایالت هایی که گاهی به دموکرات ها و گاهی به جمهوری خواهان رای می دهند) احتیاج دارد، به همین دلیل هم هست که در ایالتی مانند نیوهمشایر که تنها 4 رای الکترال دارد رقابت اوباما و رامنی خیلی جدی است (اینجا). برای کمپین اوباما خبر امیدوار کننده اینجاست که در میان کسانی که زودتر رای داده اند (Early Voter ها) آرای او از آرای رامنی بیشتر است (گزارش ایالت های که زودتر رای داده اند: اینجا و دو لینک دیگر در همین مورد + و +). در مورد Early Voter ها به همراه گزارشی از نحوه رای دادن در انتخابات آمریکا و چگونگی محاسبه آرای الکترال در پست بعدی خواهم نوشت. به عنوان آخرین قسمت این گزارش به آخرین پیش بینی گالوپ از نرخ بیکاری در ماه اکتبر اشاره می کنم که 7% (Unadjusted) است (اینجا) و این برای او خبر خیلی خوبی است. این رقم در ماه نوامبر برای اولین بار به زیر 8 درصد رسید (7.9% در گزارش گالوپ و 7.8% در گزارش رسمی دولت). این رقم در نیمه اکتبر هم 7.3% بود (اینجا). در عین حال افزایش نرخ رشد اقتصادی از 1.3% به 2% هم (+) از دیگر شاخص های مهمی است که کمپین اوباما در این روزهای آخر خیلی خوب می تواند از آن استفاده کند. به عنوان آخرین پیشنهاد این پست، این گزارش پولتیکو را هم در همین مورد بخوانید.

این گزارش در ندای سبز آزادی منتشر شده است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s