شکست ناگزیر سال 84

منتشرشده: 29 اکتبر 2012 در Uncategorized

مقاله ام در ندای سبز آزادی و بیان چرایی شکست اصلاح طلبان در انتخابات سال 84 ریاست جمهوری:

این روزها، بعد از مصاحبه آقای شکوری راد با روزنامه اعتماد و واکنشی که آقای گرامی مقدم سخنگوی حزب اعتماد ملی به این مصاحبه در خصوص کاندیداتوری دکتر معین در سال 84 و عدم حمایت از آقای کروبی مطرح کرد، یک بار دیگر بحث انتخابات پرمناقشه سال 84 برجسته شده است. پرمناقشه از این منظر که بسیاری، اصلاح طلبان را در شکل عام به خاطر عدم ائتلاف و جبهه مشارکت را در شکل خاص به دلیل تاکید بر کاندیدای حزبی – معرفی دکتر معین – مورد انتقاد قرار دادند و البته هنوز هم قابل انتقاد می دانند. توجیهاتی که به نظر من انحرافی هستند و از ناآگاهی تحلیلی نسبت به نتایج انتخابات 84 ناشی می شوند.

هر انتخابات، ترمینولوژی یا بهتر بگویم روایت تحلیلی خاص خودش را دارد و عدم درک این روایت و ساده کردن آن با تحلیل هایی که از لحاظ علمی خدشه پذیر هستند، نه تنها پاسخی اشتباه را به همراه دارد بلکه در برنامه ریزی های استراتژیک و تاکتیک های عملی مترتب بر آن نیز در آینده، هر گروه و حزب سیاسی یا تحلیل گران مسائل کلان را به اشتباه خواهد انداخت. از این رو به دلایلی که بر خواهم شمرد، تقلیل دادن انتخابات سال 84 به یک روایت دوگانه موجود اصلاح طلبی – اصول گرایی، ساده ترین و البته پراشکال ترین نوع تحلیل انتخابات سال 84 ریاست جمهوری در ایران است. …

اصلاح طلبان انتخابات سال 84 را باختند، چون پیش از آن «اعتبار منبع» را باخته بودند. در مورد «اعتبار منبع» و اینکه چگونه اصلاح طلبان آن را از دست دادند می توان جداگانه بحث کرد. فارغ از یک وجه عملی اش که از عدم توانایی تبلیغاتی اصلاح طلبان ناشی می شد، برخی دیگر منتج از شکست های سیاسی آنها در پیشبرد پروژه های تعریف شده اصلاح طلبی بود. این البته با پروسه اصلاح طلبی که از سال 76 تا 84، روند رو به رشدی را داشت تفاوت می کند. اما پروژه های سیاسی اصلاح طلبانه یا موفق نشدند و یا آنهایی که موفق بودند، فرصت بروز تبلیغاتی بدست نیاورند. به همین دلیل است که اعتقاد دارم به جای ساده کردن صورت مسئله در تحلیل خام و یا شاید رویاپردازانه ای که اگر ائتلاف کرده بودیم انتخابات را می بردیم باید به گفتمان و لایه های زیرین دلایل شکست اصلاح طلبان در سال 84 بپردازیم تا به خوبی درک کنیم «اعتبار منبع» یعنی اعتماد مخاطب و سوار شدن بر موج نارضایتی عمومی یعنی آنچه که احمدی نژاد در مخالفت و ضدیت با نظام – اما به نام هاشمی – انجام داد، مهمترین دلایل شکست ما در سال 84 بود. دلایلی که به طرق مختلف در هرگونه رویکرد مردم به یک جریان سیاسی دخیل هستند. امروز هم اگر «اعتبار منبع» اصلاح طلبان در همگرایی با «جنبش سبز» خدشه ببیند، باز هم برای جریان اصلاح طلبی، شکستی دوباره را رقم خواهد زد.

کامل مقاله را در ندای سبز آزادی بخوانید.

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s