مناظره آخر: ایران، چین، بهار عربی و بازگشت به اقتصاد

منتشرشده: 23 اکتبر 2012 در Uncategorized
برچسب‌ها:, ,

جالب ترین قسمت آخرین مناظره اوباما و رامنی برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 (دوشنبه، 22 اکتبر) آنجا بود که رامنی در انتقاد از سیاست های نظامی آمریکا و افزایش ندادن بودجه دفاعی، به کشتی های نیروی دریایی آمریکا اشاره کرد که تعداد آنها از سال 1916 هم کمتر است. پاسخ اوباما اما این بود که درسته آقای رامنی، ما اسب و سرنیزه هم کمتر داریم (اینجا + ویدئو). واکنش شبکه های اجتماعی، فیس بوک و تویتر، به این بخش از مناظره البته خیلی جالب است. هنوز یک ساعت از پایان مناظره نگذشته بود که 50 صفحه فیس بوکی با عنوان Horses and Bayonets (اسب و سرنیزه) ایجاد شد. این یکی از همین صفحه هاست که توسط Laura Collins، نیم ساعت پس از آغاز مناظره ایجاد شده است (تویت جان کری را هم ببینید و یک نظر دیگر از جان کری رئیس کمیته سیاست خارجی سنا و کاندیدای دموکرات ها در سال 2004 که گفته می شود یکی از کاندیداهای جانشینی هیلاری کلینتون به عنوان وزیر امورخارجه آمریکا در دولت بعدی اوباماست). از ساعت 9 تا 10 و نیم به وقت شرق آمریکا که زمان مناظره اوباما و رامنی بود  Horses and Bayonets از هر واژه دیگری در گوگول بیشتر جست و جو شد. دو واژه دیگر کشورهای «سوریه» و «مالی» بودند که دیشب رامنی چندین بار نام این کشور را در مناظره به عنوان یکی از مکان های حضور القاعده به کار برد (+).

یکی از اصلی ترین بخش های مناظره دیشب در مورد برنامه [صلح آمیز] هسته ای ایران بود (دو کاندیدا در مورد کشته شدن سفیر آمریکا در لیبی مثل مناظره قبل یکدیگر را مورد انتقاد قرار ندادند؛ انتقاد جان مک کین از سیاست خارجی اوباما و نکوهش رامنی که چرا بر موضوع لیبی در این مناظره تاکید نکرد). چند ساعتی قبل از مناظره، کمپین اوباما این ویدئو را در انتقاد از میت رامنی منتشر کرد که در آن مادلین آلبرایت وزیر امور خارجه دولت دوم بیل کلینتون و جای کری رئیس کمیته سیاست خارجی سنا و کاندیدای دموکرات ها در سال 2004، رامنی را شدیدن مورد انتقاد قرار می دهند. به تعبیر جان کری، رامنی به عنوان فرمانده کل قوا آدم مورد اطمینانی نیست و آلبرایت هم رامنی را تلویحن متهم می کند که قصد آغاز جنگ با ایران را دارد. او می گوید: «اگر رامنی می خواهد به جنگ ایران برود، خب به ما بگوید». اما رامنی در طول مناظره این اجازه را به اوباما نداد که بتواند از این نقطه ضعف او استفاده کند (درست برخلاف مناظره بایدن و پل رایان که بایدن در یک جا از رایان پرسید آیا به دنبال شروع جنگ با ایران است؟). رامنی هنگامی که در مورد سوریه و کشته شدن مردم در این کشور صحبت می کرد 2 بار گفت که به دنبال درگیری مستقیم با نیروی نظامی در سوریه نیست تا به اوباما یادآور شود در مورد ایران هم اینگونه فکر می کند و یا اینکه لااقل به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری از جنگ استقبال نخواهد کرد. رامنی با اینحال در مورد ایران، رئیس دولت ایران را مورد انتقاد قرار داد و سیاست های  اوباما را پس از انتخابات ریاست جمهوری 2009 در ایران نکوهش کرد. ضمن اینکه هر دو کاندیدا حمایت خودشان از اسرائیل هم اعلام کردند و گفتند در صورت حمله احتمالی به اسرائیل از این کشور دفاع خواهند کرد.

این مناظره در عین حال و اگرچه در ظاهر با محوریت سیاست خارجی بود، اما هر دو کاندیدا برای بدست آوردن رای افراد تصمیم نگرفته که مهمترین معضل فعلی آنها اشتغال و وضعیت اقتصادی است، بخش زیادی از صحبت های خود را به مسائل اقتصادی اختصاص دادند که پیش از این و در دو مناظره قبلی هم در مورد آن بسیار صحبت کرده بودند. کمپین رامنی به درستی می دانست که این مناظره به صورت بالقوه می تواند سخت ترین مناظره رامنی در میان سه مناظره انتخاباتی او باشد (اینجا). به همین علت هم رامنی سعی داشت مناظره را از تاکید صرف بر سیاست خارجی به سمت مسائل اقتصادی هم بکشاند. سیاست خارجی، نقطه قوت اوباما در مقابله با جمهوری خواهان است که هنوز میراث دوران جرج بوش در میان مردم آمریکا، بیشتر جمهوری خواهان را مقصر می داند. رامنی سعی کرد بارها و بارها نابسامانی اقتصادی، کسری بودجه دولتی و بیکاری را به عنوان نمادهایی از یک آمریکای ضعیف در عرصه جهانی به تصویر بکشد که محصول دوران اوباماست. از آن طرف هم اوباما در پاسخ به ادعاهای رامنی از قبیل مقابله با گسترش انتقال شغل به چین، سابقه تجاری رامنی را یادآوری می کرد که به عنوان یک Business Man، خود در شرکت های که مسئولیت داشته به این امر کمک می کرده است (اینجا، خبر دستگیری دختر 16 ساله ای که به علت اخراج مادرش از یکی از شرکت های تحت مالکیت Bain Capital که قبلن میت رامنی مدیر آن بود؛ این شرکت از کاهش 200 شغل در آمریکا و انتقال آن به چین خبر داده بود). مسئله چین در اقتصاد آمریکا، ارزانی نیروی کار در چین (و البته آسیای جنوب شرقی) و همچنین پایین نگه داشتن مصنوعی ارزش پولی ملی برای استفاده از مزایای صادراتی است ( نوشته پیشینی ام در مورد خطر چین و اهمیت آن از نگاه موسسه های فکری آمریکایی و تلاش آمریکا برای کمک به رشد کشورهایی مانند برزیل و ترکیه برای مقابله با قدرت روزافزون چین در اقتصاد جهانی؛ آمریکا با سهیم کردن کشورهای دیگر در تجارت جهانی به دنبال کاهش سهم چین در بازارهای جهانی است). در اینجا هم از نقش چین در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و حتی انتخابات کنگره نوشته ام.

بخش زیادی از مناظره دیشب به انتقاد اوباما از صحبت های گذشته رامنی در مورد استراتژی های جنگی در عراق و افغانستان، روسیه به عنوان مهمترین تهدید آمریکا (جواب اوباما) و … گذشت. رامنی البته سعی داشت این موارد را انکار کند یا اینکه پاسخ مستقیم به آنها ندهد. احتمالن در تبلیغات تلویزیونی هفته جاری، دوگانگی های رامنی در صحبت های گذشته اش در مقایسه با شب مناظره توسط کمپین اوباما برجسته خواهد شد. رامنی هم در عین حال تلاش کرد اوباما را رئیس جمهوری ضعیف معرفی کند که نمی تواند آمریکا را به عنوان فرمانده کل قوا رهبری نماید. بودجه دفاعی یکی از بحث های اصلی مناظره دیشب بود که طی آن رامنی از افزایش بودجه دفاعی کشور دفاع و اوباما را متهم می کرد که قصد دارد بودجه دفاعی را کاهش دهد. پاسخ اوباما هم این بود که او بدون درخواست ارتش، دلیلی برای افزایش بودجه دفاعی کشور نمی بیند و ترجیح می دهد آمریکا نسبت به تقویت سایر جنبه های نظامی در قرن 21 از جمله توانایی های سایبری خود اقدام نماید. یکی از نقاط ضعف رامنی هم دقیقن در همینجا بود که اوباما به خوبی از آن استفاده کرد. اوباما از رامنی پرسید که چگونه با افزایش بودجه دفاعی می تواند کسری بودجه دولت را کاهش دهد. رامنی جواب قانع کننده ای نداد. گزارش درستی یا نادرستی ادعاهای طرفین را اینجا ببینید.

سه نظرسنجی بعد از برگزاری مناظره دیشب توسط CNN، CBS و PPP هر سه از برتری اوباما در این مناظره خبر می دادند. 48% افراد ثبت نام کرده (برای انتخابات) ای که مناظره را دیده بودند در نظرسنجی CNN اوباما را پیروز مناظره اعلام کردند. این رقم برای رامنی 40% بود. این رقم در نظرسنجی CBS به میزان 53 به 23 به نفع اوباما و در نظرسنجی Public Policy این رقم در میان Swing State ها (ایالت های که گاهی به جمهوری خواهان و گاهی به دموکرات ها رای می دهند) 53 به 42 به نفع اوباما بود. مطابق پیش بینی PPP، در نهایت 51 درصد در این ایالت ها قصد دارند به اوباما رای بدهند و 45 درصد رامنی را برای رقابت های ریاست جمهوری انتخاب می کنند (به نظر من نظرسنجی CNN از دو تای دیگر معقول تر به نظر می رسد. هم CBS و هم PPP به دموکرات ها نزدیک تر هستند). گزارش فاکس نیوز را هم بخوانید که بیشتر به رامنی تمایل دارد و این هم نظر Rick Klein در ABC News ( به نظرم صحبت هایش کاملن جانبدارانه است).  بر همین اساس هم کارل رو (برجسته ترین استراتژیست جمهوری خواهان)، یک استتوس گذاشته و گفته که به نظر می رسید شاید میت رامنی امروز مناظره را باخته باشد، اما خودش را به عنوان یک فرمانده کل قول و در مقام یک رئیس جمهور ثابت کرد. در مناظره قبلی هم آقای رو نوشته بود که به نظر می رسد میت رامنی مناظره را باخته باشد اما در استدلال و برهان (Argument) برنده بود. من البته نفهمیدم که چگونه یک نفر مناظره را می بازد، اما استدلال را می برد و نشان می دهد که رئیس جمهوری و فرمانده کل قوای بهتری خواهد بود. یک نظر مخالف را اینجا ببینید (اوباما، رامنی را در 65 سالگی به مدرسه سیاست خارجی برد) و این یکی هم نظرات مخاطبان. بهترین صحبت های رامنی و اوباما را هم به انتخاب پولتیکو ببینید.

بعد از کشته شدن اسامه به لادن در آوریل گذشته، محبوبیت اوباما در سیاست خارجی تقریبن در همه نظرسنجی ها بالای 50% بود و این برای یک رئیس جمهور دموکرات رکورد خیلی خوبی محسوب می شود. مخصوصن اینکه اوباما وارث سیاست های جنگ طلبانه جرج بوش بود که از سال های 2004 و 2005 به بعد و با افزایش کشته های آمریکایی ها در عراق و افغانستان دیگر طرفداران زیادی هم نداشت (نوشته پیشینی ام در مورد سیاست خارجی و نقش آن در انتخابات آمریکا). هرچند و اگرچه محبوبیت اوباما در سیاست خارجی پس از حمله به سفارت لیبی به زیر 50 درصد رسید (49%) اما باز هم در میان آمریکایی ها، او فرمانده کل قوای بهتری نسبت به رامنی به حساب می آمد (اینجا). آخرین تحلیل گالوپ از موضوعات مرتبط با سیاست خارجی (اینجا).

در مورد سیاست خارجی و نقش آن در انتخابات صحبت های زیادی شده است اما دو نظرسنجی اولی توسط Winston Group که جمهوری خواه است و دومی توسط گالوپ نشان می دهد که سیاست خارجی و حتی مسائلی که این روزها آمریکا در عراق و افغانستان دارد، دغدغه آمریکایی ها محسوب نمی شود. به عنوان مثال جنگ آمریکا در عراق و افغانستان تنها برای 3% یکی از مشکلات امروز آمریکایی هاست. این رقم در سال 2008 برابر با 11% و در سال 2004 برابر با 23% بود (یکی از نقاط مثبت جرج بوش در انتخابات سال 2004 تاکید کمپین او بر هدایت آمریکا در جنگ با تروریسم بود. این ویدئو ( واین) را نگاه کنید که چگونه جای کری به عنوان کسی معرفی می شود که اساسن، مسئله آن روز آمریکایی ها را تشخیص نمی داد). درحالیکه امروز اقتصاد به صورت عمومی 37% و بیکاری 26% مشکلات اصلی آمریکایی ها محسوب می شوند. در عین حال در میان نظامیان هم شغل، دغدغه اصلی است (اینجا).

این گزارش در ندای سبز آزادی منتشر شده است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s