بزرگ ترین اشتباه اصلاح طلبان

منتشرشده: 28 ژوئیه 2012 در Uncategorized
برچسب‌ها:, , , ,

بزرگ ترین اشتباه اصلاح طلبان، مقاله ام در ندای سبز آزادی و چرایی شکست اصلاح طلبی در صورت حضور با کاندیدای حداقلی در انتخابات ریاست جمهوری  یازدهم:

در میانه های زمستان سال 83 که اصول گرایان سنتی (یا همان محافظه کاران) تقریبن بر کاندیداتوری علی لاریجانی به اجماع رسیده بودند فقط یک تلنگر بر آنها کافی بود تا به یادشان آورد محافظه کاری ایرانی در مدل امثال علی لاریجانی هرگز نخواهد توانست ریاست دولت جمهوری اسلامی را بدست بیاورد. این تلنگر البته نه از درون جناح اصلاح طلب که از دل اصول گرایان بر آنها زده شد. محمود احمدی نژاد وقتی که نامه دعوت به حضور در جلسه تصمیم گیری برای تعیین مکانیسم کاندیدای نهایی اصول گرا به دستش رسید، آن را خواند اما مثل یک کاغذ پاره دور انداخت. ابتدا گفت که اصلن برنامه ای برای رئیس جمهور شدن ندارد و بعد هم ادامه داد که اساسن امثال لاریجانی را در حد و اندازه های ریاست جمهوری نمی بیند و ندید.

هنوز شش ماه از آن تاریخ هم نگذشته بود که سنتی های محافظه کار، بازی را به تازه به دوران رسیده های اصول گرا باختند. در دور اول رقابت های ریاست جمهوری نهم، هم احمدی نژاد و هم قالیباف بیشتر از لاریجانی رای آوردند؛ درحالیکه کل جناح اصول گرا در شکل و شمایل احزاب و گروه های ریشه دار از لاریجانی حمایت می کردند.

این داستان، پایان تاریخ اصول گرایی سنتی بود. اگرچه هنوز هم عده ای در حزب پیرمردان کندذهن محافظه کار – موتلفه – آرزوی تشکیل دولت دارند، اما تاریخ برای محافظه کاران دیگر به عقب باز نخواهد گشت و تا زمانی که تنها ستاره اصول گرایی، یعنی قالیباف، در هر انتخاباتی می تواند حضور داشته باشد، این محافظه کاران سنتی در خواب خوش بامداد رحیل خواهند ماند. اما…

کامل مقاله را می توانید اینجا بخوانید.

Advertisements
دیدگاه‌ها
  1. […] باشد. (نظر خودم: قالیباف هرگز رئیس جمهور نخواهد شد، در این مقاله چرایی آن را توضیح داده […]

  2. […] باشد. [نظر خودم: قالیباف هرگز رئیس جمهور نخواهد شد، در این مقاله چرایی آن را توضیح داده […]

  3. parsa می‌گوید:

    کجا دلایل ناکامی قالیباف رو توضیح داده اید ؟ ما که چیزی از دلایل شکست قالیباف در مقاله شما ندیدیم

    • arashghafouri می‌گوید:

      قالیباف رئیس جمهور نمی شه نه به این دلیل که رای داره یا نداره (من فکر می کنم تنها ستاره طلایی اصول گرایان قالیباف است اما …) بلکه به این دلیل که درون الیگارشی اصول گرایانه، رئیس جمهور نباید
      1- محبوب باشه که قالیباف هست
      2- پتانسیل تشکیل جمعیت یا گروه هوادار را داشته باشه که قالیباف داره
      3- آدم قدرتمندی باشه که باز هم او به نظر قدرتمند هست
      به عبارت بهتر رئیس جمهور نشدن قالیباف به دلیل نقاط مثبتی است که داره

      • parsa می‌گوید:

        از کی تا حالا الیگارشی اصولگرایانه ریس جمهور تعیین می کنه ؟ خاتمی رو این الیگارشی تعیین کرد یا احمدی نژاد رو ؟
        اتفاقا یکی از دلایلی که باعث شده رهبری به فکر تغیر نظام ریاستی به پارلمانی بیفته همینه که معلوم نیست از دل انتخابات ریاست جمهوری در ایران چی بیرون میاد ؟
        البته این معلوم نیست نه به این معنا که اصلا نمیشه ویژگی های شخصی رو که در انتخابات شانس داره پیدا کرده بلکه به این معناست که کانالیزه کردن رای ها له یا علیه کسی از بالا امکان پذیر نیست .

  4. arashghafouri می‌گوید:

    بستگی به این داره که منظور از الیگارشی اصول گرایانه چی باشه؟ اگر منظور جناح راست سنتی در ایران است. حرف شما درسته. اینها توان تعیین رئیس جمهور ندارند. اما اگر منظور قدرت داهایانه رهبری نظام است، ( که از سال 83 به بعد به نوعی رهبری اصول گرایان را بر عهده گرفتند) خب دیگر نمی شود گفت ایشان هیچ نقشی ندارند. سال 76 و رای خاتمی در این معادلات قرار نمی گیرد چون مسئله آن روز چیز دیگری بود. اما از سال 84 به بعد و به خصوص در سال 88 معلوم شد که اگر فکر کنیم کنالیزه کردن رای ها امکان پذیر نیست، به نظرم خودمان را گول زده ایم. البته منظورم این نیست که این شرایط جبری است و هیچ راه حالی هم ندارد، اما به هر حال واقعیتی غیر قابل انکار است.
    تغییر نظام ریاستی به پارلمانی یک وجهش این است که معلوم نیست از دل انتخابات ریاست جمهوری چه کسی بیرون می آید. اما وجه دیگرش این است (که مهمتر هم هست) رئیس دولت همیشه توسط مجلسی مطیع که این روزها دیگر برای تعویض نوبت ناهار نماینده ها هم از بیت اجازه می گیرد، همیشه کنترل خواهد شد و نمی تواند چموشی کند.

    • parsa می‌گوید:

      به نظر من الیگارشی اصولگرایانه از سه لایه تشکیل شده که هرلایه نسبت به لایه بعدی از قدرت و امکانات حقیقی و یا حقوقی بیشتری برخوردار است و در نتیجه توان اثرگذاری بیشتری بر روی سیاست های کلان کشور داره :
      1- رهبری و اعضای بیت که مستقیما از او دستور می گیرند
      2- سپاه
      3- بدنه اصولگرایان اعم از جامعه روحانیت مبارز ، پیروان خط امام و رهبری ، پایداری و سایر گروه هایی از این دست که نیروهای تشکیلاتی نظام در قوای سه گانه مجلس خبرگان مجمع تشخیص و سایر نهادهای اصلی نظام رو تشکیل می دهند.
      گروه سوم که اساسا طرفین رقابت برای تصاحب کرسی ریاست جمهوری رو تشکیل می دهند .
      اما من فکر می کنم دو گروه اول هم باز توان کانالیزه کردن رای ها به نفع یک نفر رو ندارند. درسته که حمایت اونها از یک شخص خاص می تونه «سازمان رای» رو برای یک نفر ایجاد کنه ( کاری که در انتخابات 84 و 88 به نفع احمدی نژاد انجام شد ) اما باز فکر می کنم شکل گیری این «سازمان رای» به نفع یکی نفر به معنای کانالیزه کردن آرا عمومی به نفع یک نفر نیست و اساسا عامل اصلی موفقیت احمدی نژاد هم این «سازمان رای» نبود . که اگر بود اکنون احمدی نژاد به این راحتی دربرابر این دو گروه (رهبری و سپاه ) قد علم نمی کرد.احمدی نژاد خودش رو به این دو گروه بدهکار نمی دونه . چون فکر می کنه که بخش عمده ای از آرا رو با ساز مخالف خونی جمع کرده و به نظر من واقعیت هم همینه .
      مسئله دیگری هم که هست اینه که اگر اساسا این «سازمان رای» نقش اصلی در سرنوشت انتخابات رو بازی می کرد انتخابات مجلس نهم رو باید پایداری می برد نه جبهه متحد . چون این سازمان رای که بدنه ش تشکیل شده از جوانهای بسیجی اغلب طلبه یا دانشجو کاملا با پایداری بودن و اصلا فلسفه تشکیل جبهه پایداری حساب کردن رو این این قشر بوده . اما انتخابات مجلس نهم نشون داد که خودشون رو زیادی دست بالا گرفته بودند .

      • arashghafouri می‌گوید:

        تقسیم بندی ت از الیگارشی اصول گرایانه کاملن درست و دقیقه. آنچیزی هم که در ژست مخالفت احمدی نژاد و پیدا کردن رای ازش در می آری این هم درسته (احمدی بت شکن، بت بزرگ رو بشکن، شعار سال 88 در تلاقی با هاشمی. برای احمدی نژاد الان بت بزرگ دیگه هاشمی نیست؛ بزرگتر از هاشمیه) این هم قبول که سازمان رای نمی تونه رای را کاملن کانالیزه بکنه اما دو تا کارکرد داره: 1- وقتی فاصله رای بین کاندیداها کم می شه، اثرگذاری سازمان رای زیاد می شه و 2- برای مرحله بعد از اعلام نتایج می تونه به منزله یک گروه فشار متمرکز عمل کنه (کاری که جبهه پایداری خیلی دوست داشت بعد از انتخابات مجلس انجام بده)
        اما در مورد احمدی نژاد و تلاقی ش با نظام یک متغیر خیلی مهمه: احمدی نژاد با نظام در داستان انتخابات سال 88 هم پیاله است (اثبات بصیرته) خب به همین دلیل برخورد با احمدی نژاد به این راحتی ها نیست چون نظام از واکنش احمدی نژاد هراس داره. واکنشی که غیرقابل پیش بینی هست و می تونه حتی تا حد اسرار انتخابات 88 هم پیش بره. احمدی نژاد از این جهته که جلوی رهبری و نظام وایستاده.
        در مورد جبهه پایداری هم درست می گی. اما انتخابات مجلس که الیگارشی اصول گرایی توش خیلی می تونه متمرکزتر باشه با انتخابات ریاست جمهوری که تشتت نیروها توش بسیار بیشتره قابل قیاس نیست. همین سازمان رای و گروه فشار، منبع مهمی برای جبهه پایداری در انتخابات ریاست جمهوری ایفا می کنه که اصول گرایان سنتی هرگز توان رقابت با اونها را نخواهند داشت. مدل انتخاباتی جبهه پایداری البته یک مدل تقلیدی از ستادهای 88 موسوی در انتخابات ریاست جمهوری پیشینه.
        در هر صورت اما من فکر می کنم در انتخابات 92 هم دولت، هم جبهه پایداری و هم اصول گرایان سنتی با یا بدون قالیباف و محسن رضایی در صحنه حتمن حضور دارند. حالا مدل های رقابتشون البته به کنار و میشه روش بحث کرد. اما اهمیت گروه طرفدار احمدی نژاد در اینه که به هیچ قاعده و قانونی پایبند نیست و در این بین حتی می تونه با جبهه پایداری هم افزایی داشته باشه

  5. parsa می‌گوید:

    با تمامی بخش های تحلیل بالایی موافقم .
    فقط تحلیل من در مورد حساسیت نظام بر روی قالیباف و کاندیدای دولت با شما فرق داره .یعنی به نظر من الیگارشی اصولگرایانه تمام هم و غم خودش رو میذاره تا کاندیدای دولت رای نیاره . اگر هم الان احمدی نژاد رو تحمل می کنند به همون دلایلی است که شما در مورد غیرقابل پیش بینی بودن احمدی نژاد برشمردید . اما این به معنا نیست که اجازه بدن چهار سال دیگه این استخوان لای زخم بمونه .صرفا مدارا تا پایان دوره این دولت صورت می گیره
    می دونم که مهار احمدی نژاد در انتخابات ممکنه بسیار پر هزینه باشه اما نظام حاضره این هزینه سنگین رو بپردازه .چون تبعات این که دوباره مدیریت اجرایی کشور دست گروهی بیفته که عامدا قصد القای تقابل با نظام رو داره براشون بسیار پر هزینه تر است .درسته که این تقابل بخشی از مشروعیت نظام رو به خصوص در بین اقشار مستضعف جامعه بر باد خواهد داد اما روی کار آمدن دوباره یکی از دار و دسته احمدی نژاد هم به صورتی دیگر به لطمه خوردن مشروعیت نظام می انجامه . مضاف بر اینکه در پیگری سیاست های استراتژیک نظام مثل سرکوب منتقدین و پیگیری سیاست خارجی تهاجمی اختلال ایجاد می کنه .
    پیروزی یکی از باند احمدی نژاد به طور علنی این پیام رو داره که هر کس جلوی نظام بیاسته رای میاره .درسته واقعیت تاکنون چنین چیزی بوده اما دستگاه تبلیغاتی نظام این طور القاء کرده که احمدی نژاد به دلیل همراهی با نظام رای آورده نه تقابل با ما . بخشی از این دست باز حکومت برای سرکوب منتقدین و حتی پیگری سیاست خارجی تهاجمی دقیقا با بهره برداری از همین منبع مشروعیت بخشی ایجاد شده . یعنی مردم با ما هستند پس ما حق داریم اینگونه رفتار کنیم .اما اگر کاندیدای دولت رای بیاره دیگه چه جوری می خواهند بگویند : مردم چشم فتنه رو درآوردند ، مردم نه دی آفریدند ، مردم خوهان پیشرفت برنامه هسته ای هستند ، مردم مخالف مذاکره با آمریکا هستند و …
    به باور من نظام تمام تلاش خود رو انجام میده تا ثابت کنه «هر کس با ما درافتاد ور افتاد » . و اگر ضرورت ایجاب کنه حتی به روشهای فراقانونی هم تمسک خواهد جست . بدون تردید نظام نهایتا در جدال با احمدی نژاد پیروز خواهد شد چرا که امکانات حقیقی و حقوقی بسیار گسترده تری داره .
    مگر اینکه احمدی نژاد بتونه ائتلافی گسترده از طبقات پایین و متوسط جامعه رو در پشت خودش بسیج کنه که این امر بسیار غیر محتمل به نظر میاد .

    • arashghafouri می‌گوید:

      منم اعتقاد دارم که نظام در برخورد با احمدی نژاد دست بالا را دارد؛ اما همانطور که بارها نوشتم این بدان معنی نیست که احمدی نژاد هم کاری نمی تواند بکند. ائتلاف طبقات پایین و متوسط یک قسمت کار است (هرچند که مشائی مشخصن طبقات متوسط را نشانه رفته اما رای آوردنش سخت است) و اینکه احمدی نژاد سرنوشت خودش را با نظام گره زده بخش دیگری از بازی است. در هر صورت این بازی برای هر دو طرف پر هزینه خواهد بود.

      • parsa می‌گوید:

        کاملا موافقم .
        بهر حال از این گفتگو با شما و همچنین از نوشته هاتون بسیار استفاده کردم .از فرصتی که گذاشتید ازتون ممنونم .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s